"Chciałabyś być cała dla niego, nawet w świecie? To takie proste.On jest zawsze z nami, więc i ty  bądź stale z Nim. Poprzez wszystkie twoje czynności, cierpienia, gdy ciało twoje jest złamane, trwaj przed Jego wzrokiem. Patrz na Boga żyjącego w Twojej duszy....
(...)To właśnie,że dusza zapomina o sobie i rzuca się w objęcia Boga, przynosi Mu więcej chwały i radości niż wszelkie zastanawianie się nad sobą i wszelkie rachunki sumienia, w jakich dusza widzi tylko własne ułomności, a zapomina o Zbawicielu, który żyje we wnętrzu jej duszy i tylko czeka, by ją oczyścić...
    On chce, byś wyszła z samej siebie, byś porzuciła wszelką trwogę i zamknęła się w samotności, jaką On sobie wybrała w głębi twego serca. On tam zawsze przebywa, chocbyś nie odczuwała Jego obecności...
    Nie zważaj na to, czy jesteś pełna zapału, czy też zniechęcona. To przechodzenie z jednego nastroju w drugi jest nieuniknionym prawem obecnego wygannia. Pamiętaj wówczas,że On się nie zmienia, że w swej nieskończonej dobroci pochyla się ku tobie, by cię unieść, przyciągnąć, przytulić do siebie...
    Nie mów,że jestes zbyt nędzna, gdyż właśnie przeciwnie, nędza twoja jest jeszcze jednym powodem więcej, byś spieszyła do zbawcy. Nie oczyścimy się rozważając naszą nędzę, lecz wpatrując się w tego, który jest samą czystością i świętością...
    Może trudnym wydaje ci się zapomnienie o sobie. Nie martw się tym. Gdybyś wiedziała, jakie to proste! wyjawię ci moją tajemnicę: Myśl o Bogu, który zamieszkał w tobie, a którego jesteś świątynią. To są słowa św. Pawła, możemy dać im wiarę. Powoli dusza przywyka do tego słodkiego towarzystwa, pojmuje,że nosi w sobie niebo, w którym Bóg miłości obrał sobie mieszkanie".