Chciałam podziękować Bogu Ojcu za każdą osobę WBO, ale szczególnie za ojców naszej wspólnoty.
W grudniu tamtego roku kilka osób po naszych rekolekcjach mówiło, że dużym świadectwem dla nich byli nasi ojcowie, którzy m.in. nosili, kołysali dzieci. Nie rozumiałam tego do końca, a teraz pewnie tylko częściowo.
Chcę jednak powiedzieć, że są wyjątkowi, bo w dobie kryzysu ojcostwa otwierają się na Boże Ojcostwo. Stają się ojcami nie tylko fizycznie, ale i przede wszystkim duchowo.
Wiem, jak wielu z nich to wiele kosztuje, jak niektórzy czuli się lub czują czasem zaskoczeni sytuacjami dnia. Wiem też jednak, że są ogromnym darem, skarbem dla nas wszystkich. I to każdy z nich jest takim darem. Niektórzy z nich nie będą się może teraz ze mną chcieli zgodzić, ale taka jest prawda, każdy z was jest darem. Darem, przez który chce przemawiać Bóg Ojciec. Jesteście ojcami, którzy, otwierając się na Boże Ojcostwo, stają się do Stwórcy podobni.
Św. Józefie miej ich w swojej opiece.

                                                                                                        Gosia