Dziś już chyba czwarty dzień z rzędu Słowo Boże mówi o Domu… O jego budowaniu, odbudowywaniu, w końcu o napełnieniu chwałą.

Zwykle takie Słowo przywołuje we mnie rzeczywistość wspólnoty, Domu Ojca, tego, jak wielki to dar i wielkie zadanie, wielka odpowiedzialność. I cieszę się, że Pan Bóg w ostatnich tygodniach prowadzi nas we wspólnocie ku większej odpowiedzialności, ku wspólnemu budowaniu. Chyba trochę przestajemy być dziećmi, które ciągle na coś narzekają, są niezadowolone, choćby inni się nie wiadomo jak starali… I wierzę, że Ojciec nas do tej odpowiedzialności wzywa i uzdalnia.

Ale tym razem, bardziej niż wspólnotowo, odczytuję to Słowo osobiście. Widzę, jak bardzo potrzebuję nawrócenia (ostatnio sporo o tym na forum…), jak bardzo potrzebuję odnowienia mojego życia modlitwą, Życia Bożego we mnie... Dziwię się, że nie mogę się skupić na Eucharystii, Adoracji, tyle rozproszeń, rozbicia… W domu brak cierpliwości, złość, zmęczenie, niepokój… I w obliczu tego wszystkiego przynaglenie do nawrócenia, do odbudowania domu, którym jest moje serce. No i budować Dom, jakim jest Wspólnota, Kościół, może tylko nawrócone, odbudowane serce. A owoce wierności Pan Bóg daje szybko…

Panie, daj mi łaskę wiernej modlitwy…

Natasza